آجری ديگر در ديوار

یه چیزی هست زیر پوستت که درد می کنه

ديوانه — Wed, 03 Dec 2008 20:09:55 GMT

چشمات رو که باز می کنی همجا قرمزِ

پشت چشمای بسته تصویر آبی ، نور

کوچولو دستات رو تکیه بده به دیوار

پلکات خستن ، نباید بازشون کنی

فردا پشت یه پرچین شکسته قایم شده و از زخمات کپی بر می داره

یه چیزی هست که درد داره

آب شکسته شکسته میاد جلو

تو هیچوقت نمی فهمی که کی باهاش می ری

در لحظهای جهان شیشه ای ... ضربه ای و دیگر هیچ

ديوانه — Thu, 25 Sep 2008 08:54:52 GMT

بر سطح آبهای جهان شناورم و چیزی در عمق در زیر لایه های سخت،

مرا صدا می زند

ابرها دستان آبی آسمان را گرفته اند.

و من همچنان آب را چنگ می زنم و چیزی در عمق ،

مرا صدا می زند

برگ های نیلوفر گوشهایم را گرفته اند.

لبهای خشکیده ام بر آبها بوسه می زند .

زخمهایم دهن گشوده ، تنفسم را می بلعد

ديوانه — Sat, 19 Jul 2008 20:56:01 GMT

١٣ ساله بودم

تابستان بود

و من در نهایت شب تبخیر می شدم

اکنون ٢٨ ساله ام

تابستان است

و من در روشنائی روز تجزیه می شوم

(بدون عنوان)

ديوانه — Sun, 27 Apr 2008 18:14:30 GMT

کابوس

زمین گردِ

نگاش که می کنم ،

همچیز می ریزه

..............................

من پیر شدم یا اونا ...

وقتی می خوام حرکت کنم

اونا ، با انگشتای زشتشون به من می خندن

..............................

تکرار

شمردن اعداد رو

از روی ساعت دیواری خونه یاد گرفتم

..............................

وقتی دیوار ترک بر می داره

یه قوطی رنگ می خرم

..............................

چند وقته

پریز برقم

چپ چپ نگام می کنه

یعنی اونم می فهمه ؟!

..............................

دیروز پنجره اتاقم رو شستم

چشام خیس شدن

دریافت

ديوانه — Sat, 19 Apr 2008 11:58:44 GMT

در حباب کوچک
روشنائی خود را می فرسود
ناگهان پنجره پر شد از شب
شب سرشار از انبوه صداهای تهی
شب مسموم از هرم زهر آلود تنفس ها
شب ..

گوش دادم
در خیابان وحشت زده ی تاریک
یک نفر گوئی قلبش را
مثل حجمی فاسد
زیر پا له کرد
در خیابان وحشت زده تاریک یک ستاره ترکید
گوش دادم ...

نبضم از طغیان خون متورم بود
و تنم ...
تنم از وسوسه ی
متلاشی گشتن.

روی خط های کج و معوج سقف
چشم خود را دیدم
چون رطیلی سنگین
خشک می شد در کف ، در زردی ، در خفقان
داشتم با همه جنبش هایم
مثل آبی راکد
ته نشین می شدم آرام آرام
داشتم
لرد می بستم در گودالم

گوش دادم
گوش دادم به همه زندگیم
موش منفوری در حفره ی خود
یک سرود زشت مهمل را
با وقاحت می خواند
جیرجیری سمج و نامفهوم
لحظه ای فانی را چرخ زنان می پیمود
و روان می شد بر سطح فراموشی

آه ، من پر بودم از شهوت - شهوت مرگ
هر دو پستانم از احساس سر سام آور تیر کشید
آه
من به یاد آوردم
اولین روز بلوغم را
که همه اندامم
باز می شد در بهتی معصوم
تا بیامیزد با آن مبهم ، آن گنگ ،آن نامعلوم

در حباب کوچک
روشنائی خود را
در خطی لرزان خمیازه کشید . ( فروغ فرخزاد)

خودم رو می جوم

ديوانه — Mon, 24 Mar 2008 14:10:09 GMT

مثل یه موش توی سوراخ قایم می شم

موشی که دیگه ، پنیر ، رویاش نیست

رابطه

ديوانه — Fri, 07 Mar 2008 18:17:03 GMT

ته فنجانهای شکسته مادر بزرگ
در پی تجربه ای جدید
رسوب می بندیم

اسم نداره

ديوانه — Tue, 12 Feb 2008 20:27:00 GMT

یه چیزی میاد تو ذهنت ، و هنوزبالغ نشده ، خط می خوره

ذهن بیمارت و دستای فلجت پیر شدند .

همچیز مثل یه ماهی قرمز ، سر می خوره و می ره

شب عید ، تنگ خالی تنها تصویریه که باقی می مونه

زیر پوستت قایم می شی ، و درد تنها برگه دفاعیته

تجربه ، آه ، یادم رفت ، کمکت می کنه که مزه این کیک شکلاتی رو بهتر بفهمی

زمین می چرخه و همچنان فرو می کشه همچیز رو

و آخرش انقدر فلج می شی که حتی نمی تونی اندازه یه سرنگ ، برای خودت هوا داشته باشی

...

ديوانه — Sat, 02 Feb 2008 12:02:00 GMT

عزیزیم ، بهم نگو دنیا چه شکلیه . می دونی کارهای مهم تری دارم . رنگ کفشام مهم نیست برات ، می فهمم . اما اون همه چیزیه که دارم. دیشب وقتی خواب بودی ، دریچه رو بستم . کنارت دراز کشیدم و باهات نفس کشیدم .

وقتی روز بیاد ، چشمامو می مالم که عادت کنه و دوباره دستام رو به سمتش دراز می کنم . می دونی یکم سخته مثل روشن کردن سیگارم می مونه تو شب .

زیر آفتاب گرم روی چمن ها دراز کشیدم . حتی خودکارم حرکت نمی کنه ، دست و پام نمی زنم . زمین ، فرو می کشه من رو به عمق لایه های قهوه ایش .

عزیزیم می دونم وقتی روزنامه حوادث رو توی فیلمها و کتابها ،... ورق می زنم و فرو می رم ، دوست داری بهم یه عروسک هدیه کنی ، نگران نباش یه چیزی هست که از درونم بهم می گه خفه شو کوچولو ...

بی ربطی یه کلمه است شاید از تو دزدیدمش ، اما همیشه بوده ، بدون اسم . سعی کردم باهاش کنار بیام . اما هنوز بی ربطی توی یه عمق درد داره .

دستام همیشه به سمت نور درازن

تکرار

ديوانه — Wed, 16 Jan 2008 12:52:00 GMT

تصویرم می ریزد بر آینه

صدایم ، در جیر جیر لولاهای زنگ زده خفه می شود .

هوا بوی نفتالین می دهد

و من ،

سنگینیم را بر گوش چپم حس می کنم .